AKTUALNOŚCI

Rodzice są pierwszymi trenerami

Mało kto zdaje sobie sprawę z faktu, że to w jaki sposób dziecko jest wychowywane, wpływa na jego późniejszy stosunek do zajęć WF-u. Dlatego też obowiązkiem rodziców jest zapewnienie mu już od najmłodszych lat odpowiedniej dziennej dawki ruchu. Każda wolna chwila, jaką spędzamy z maluchem i przeznaczamy ją na jego rozwój ruchowy, w przyszłości przyniesie wymierne korzyści.

Psychologowie jednogłośnie stwierdzają, że dzieci aktywne fizycznie szybciej przyswajają wiedzę, przez co nie mają problemów z nauką. Poza tym lepiej radzą sobie z rozładowywaniem stresu, a dzięki temu są mniej agresywne. Rodzice jeżdżąc ze swoimi pociechami na rowerach lub grając w piłkę, uczą je również tego, że sport jest świetnym sposobem budowania rodzinnych relacji. Także emocje które towarzyszą zawodom sportowym (nawet tym rodzinnym zabawom w ogrodzie) sprawiają, że w przyszłości dziecko potrafi pogodzić się z porażką tak samo jak cieszyć się z wygranej.

Zapewniając ruch zamiast domowej nudy, rodzice pracują nad sukcesami, które w przyszłości będzie odnosić ich dziecko, a sobie zapewniają zdrowy sposób spędzania wolnego czasu oraz pozytywne relacje w rodzinie.

WF na ocenę popycha do „przestępstw”

Obecnie modne stało się organizowanie zajęć wychowania fizycznego w innych miejscach niż tradycyjna sala gimnastyczna. Często można spotkać się z WF-em na basenach. W tym przypadku niejednokrotnie zdarza się, że uczniowie niepotrafiący pływać, a bojący się obniżenia średniej ocen, kupują całoroczne zwolnienia lekarskie. Wystarczy udać się do prywatnego specjalisty i naświetlić mu „problem”, aby uzyskać taki bezpodstawny „papierek”. Rodzice nie sprzeciwiają się temu zjawisku, ponieważ chcą, by ich dzieci odnosiły sukcesy, a nie przeżywały stres na tych „mniej ważnych” lekcjach (jak często określany jest WF). 

A gdyby wychowanie fizyczne nie było oceniane? Może wtedy bardziej zachęcałoby do ruchu niż do różnego rodzaju kombinacji? Nauczyciele wychowania fizycznego sprzeciwiają się temu. Sądzą, że ich przedmiot powinien być traktowany jak każdy inny. Mówią, że osoby mniej sprawne fizycznie są łagodniej traktowane w kwestii oceniania, a lekcje nie wywołują stresu. Jednak czy tak jest naprawdę?